Puny*ta!
HAHA, mahirap magkaroon ng relasyon. Masaya, pero mahirap.

Sana kaya ko rin
LECHE @.@
Di ko na alam gagawin ko kundi umasa, magdasal at manood ng anime. Magpapapayat na rin ako [haha as if]
Lagi nalang may nangyayaring masama o nagkakaroon ng obstacle sa pagitan nating dalawa kapag malapit na mag-anniversary T.T
Sana malampasan natin ito. Sana sa ikagaganda ng relasyon natin ito. O sundin ko na lang magulang ko na pagkatapos na lang natin sa kolehiyo… Tutal busy ka naman ee hanggang matapos ka nga siguro sa kolehiyo busy ka pa rin.
Sana pwedde akong maging taga-suporta sa mga gawain mo kaso parang nagiging pabigat pa ako nang doble plus taba ko, pramis. Pasensya na, lagi ka pang nag-aalala sakin…
Ewan, frustrated lang din siguro ako sana dahil lang sa wala pa grade ko sa Math26.

This morning at 3am I hopped in the rental and drove to the top of Haleakala - The summit of the now inactive volcano that Maui is made of. At 10,000 ft in the air it’s higher than many of the clouds that cover Maui. What. A. View.
Minsan di ko na alam kung saan ang lagay ko.
Sa elementary classmates ko - may bago nang circle of friends.
Sa high school classmates ko - may lumang circle of friends.
sa college classmates ko - may matibay na lumang circle of friends.
Sa ngayon, ang pinakamatibay na circle of friends ko ay yung roommates ko at piling-pili na mga tao sa nakaraang buhay ko. Naiinggit lang siguro ako kaya ako ganito.
yung mga piling-piling mga tao sa circle ko ay yung mga tipong simpleng “musta?” ay ok na. kahit di kami madalas nag-uusap, kahit mas matanda yung iba, kahit araw-araw nagkikita, kahit di na nagt-text o ayaw magbigay ng cellphone number.
Ewan, sentimental lang siguro ako pagdating sa mga relasyon. Paano nga kaya ano, kung may certificate ang friends. May obligasyon… Wala akong best friend.
Singit ko narin boyfriend ko. Ayun, maraming gustong gawin sa buhay, maraming ambisyon. Minsan nasa isip ko kung magiging suporta ba talga ako sa kanya o ako yung pipigil o hahatak sa kanya palayo sa mga gusto niya. Minsan na lang kami mag-usap. Minsan ayaw ko na lang rin makipagkita kasi wala rin namang nangyayari, parang bored na siya.
Grabe ano? Finals week na pero mga ganito nasa isip ko. Ewan ko, ako nga talaga ata yung tipo ng tao na hindi alam yung mga totoong importante. Tipong wala akong pakialam sa grades basta may kaibigan ako.
siguro nasa ugali ko rin. Hindi ako marunong makitungo sa mga tao. Magaling lang ako magpakilala. Hehe, bilib ako sa ate at kuya ko. Andami-daming pinupuntahang mga party dati, nung ganito pa edad nila. Ganun sila ka sikat at galing makitungo sa mga tao/kaibigan. Ang swerte nila.
Sana may magsabi sakin ng mga salitang kailangan kong marinig. Yung mga salitang makakapagpagaan ng loob ko. At higit sa lahat, sana matapos ko na tong reaction paper at scientific paper ko….
Her name is January, a grandmother with a silver bun piled on the top of her head. She wears a petal pink cardigan thru every season and knits her afternoons away. She is a book; a collection of the many winters she’s weathered within the folds of her skin. Her eyes are kind and her steps are…